വെള്ളിയാഴ്ച്ച പതിവുപോലെ നേരത്തെ ഉണർന്നു. മൊബൈൽ എടുത്ത് സമയം നോക്കി, ആറുമണി കഴിഞ്ഞതേയുള്ളൂ. അവധി ദിവസങ്ങളിൽ കൂടുതൽ ഉറങ്ങണമെന്ന് കരുതിയാൽ പോലും ഉറങ്ങാൻ പറ്റാറില്ല, അല്ലാത്ത ദിവസം മൂന്നാമത്തെ അലാറം കഴിഞ്ഞാലും എണീക്കാനും പറ്റാറില്ല. വല്ലാത്തൊരുതരം ജീവിതം തന്നെ. 

ഒറ്റമരപ്പെയ്ത്തിനു ശേഷം ഞാൻ വായിക്കുന്ന ദീപനിശാന്തിന്റെ മൂന്നാമത്തെ പുസ്തകമാണിത്. നേരത്തെ വായിച്ചിട്ടുള്ള പുസ്തകങ്ങളിൽ ഉള്ളതുപോലെയുള്ള എഴുത്തുകാരുടെ ഓർമ്മക്കുറിപ്പുകളാണ് ഇതും....

ഞാനാ ഹോസ്റ്റലിൻ്റെ വാതുക്കൽ വന്നുനിന്നു. പച്ചയും ചുമപ്പും മഞ്ഞയും തുടങ്ങി പല നിറങ്ങൾ നിറഞ്ഞുനിന്ന വാതിൽ അടഞ്ഞു കിടന്നിരുന്നു....

യാത്രകൾ എന്നുമെന്നെ ഭ്രമിപ്പിച്ചിരുന്നു. എങ്ങനെയാണ് യാത്രകളോടുള്ള ഇഷ്ടം മനസ്സിൽ കയറിക്കൂടിയതെന്ന് എനിക്കിപ്പോഴും അറിയില്ല. പക്ഷേ...

ഒന്നും വായിക്കാതെ മനസ്സ് വല്ലാതെ മുരടിച്ച് വരുന്നു. കുറെയായി, എന്തേലുമൊന്ന് ആർത്തിയോടെ വായിച്ച് തീർക്കണമെന്ന് കരുതിയിട്ട്. അപ്പോഴാണ് മരുഭൂമിയിലെ മഴ പോലെ മനോജേട്ടന്റെ വാട്സ്ആപ്പ് സ്റ്റാറ്റസിൽ...

നിന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കിയിരിക്കെ നിന്നിലേക്ക് പരകായപ്രേവേശനം നടത്തുവാനും, നിമിഷാർദ്ധം കൊണ്ട് നിന്റെ നിശ്വാസങ്ങളുടെ ആഴമളക്കുവാനുമെനിക്ക് കഴിയും...

മഴ പെയ്യുമ്പോൾ വീട്ട് വരാന്തയിൽ വെറുതെയിരിക്കണം ഇടക്കിടെ കുട ചൂടി ഇറങ്ങി നടക്കണം. മഴ തോരുമ്പോൾ ചെടിയെല്ലാം ..